Link

şiir

Benim İşim

Varlığına var olmak benim işim,
Günlerin gürültüsü ve yalnızlığı,
Çekip savuruken hayatımızı,
Yokluğuna ağlamak benim işim...

Sen inanmasan da bana,
Dudaklarında güvensizliğin titremesi,
Ve gözlerin buğulu,
Bu sevdanın çoğulu,
Sen ve ben olmalıyız...

Biz olmalıyız yağan yağmurda,
Fırtınada ve ilkbaharda.

Tortusu çöktü hayatımın,
Dosyaların dibine,
Korkum yok benim,
Ne düne ne bugüne,
Ağlayan gözlerini sileceğim,
Bil ki güleceğin günler kapıda,
sen yorulma,
Ben seni hep seveceğim..

Resmin

Sen gitsen bile
Aşkımızı bitirsen bile
Dünyada tek kalsam bile
Yinede resmin hep elimde

Umutlarımı yıksan bile
Hayallerimi kırsan bile
Gençliğimi harcasan bile
Yinede resmin hep elimde

Herkes unut dese de
Kalbinden sil dese de
Bu aşka son versen de
Yinede resmin hep elimde

Kalacak da ömür boyu benimle

Resimdeki Gözyaşım

Resimdeki Gözyaşım
Bir resmin var elimde;
Dokunduğum ama hissedemediğim
Bir resmin var elimde;
Kokladığım ama kokunu alamadığım.
Bir de sen varsın kalbimde;
Hayal ettiğim ama yaşayamadığım.

Sana dokunmak istiyorum,
Ama dokunamıyorum.
Kim bilir belki bir nefes kadar yakınsın,
Veya;
Ulaşamayacağım kadar uzak.

Seni sen olduğun için yaşamak istiyorum,
Bana kimsenin veremediği güveni vermeni istiyorum.
Beni ben olduğum için sevmeni istiyorum.
Beni karanlıktan aydınlığa çıkarmanı istiyorum.
Çünkü seni çok seviyorum.......

Bitirdim artık seni

YENİ AŞKLARA YELKEN AÇTIM
GERİDE BIRAKTIĞIM ONCA ANILARIMIN ÜZERİNE
KOCAMAN BİR YALAN YAZDIM
SENDE KALAN ACILARIMA YARALARIMA
ARTIK YOKSUN ŞİİRLERİMDE HAYATIMDA
BENDE KALAN AŞKINDA KALMADI ARTIK
ARTIK YOKSUN ANLADINMI?
UNUTUĞUM SÖYLENEMEZ AMA UNUTURUMDA
ADINI AĞZIMA BİLE ALMAM BUNDAN SONRA
SENDE UNUTTUN ZATEN DAHA BENDEN AYRILDIĞIN GÜN BİTİRDİN!!!
YAZIK NEKADARDA MERHAMETSİZMİŞSİN
DAHA YAŞAYACAK BİR KALBİ CAN ÇEKİŞTİRE ÇEKİŞTİRE ÖLDÜRDÜN
BİLİYORMUSUN ARTIK BENDEDE YOK MERHAMET KENDİN GİBİ ETTİN BENİDE
BENDE SENİN GİBİ OLDUM AMA BİGÜNDE ÖLDÜREMEDİM
SENİN YAPTIĞIN GİBİ BİR MANA BULUP BİTİRMEDİM
VAY BE NEKADAR ÇOK YALVARMIŞTIM AĞLAMIŞTIM SANA
YANINDA OLSAM BELKİ AYAKLARINA KAPANIRDIM
ONU BİLE YAPARDIM BEN;
AMA SEN ONA BİLE DEĞMEZMİŞSİN
DEĞMEDİĞİN GİBİ BENİDE HAKETMEMİŞSİN
SANA O YAPMACIK HAYATINDA MUTLULUKLAR
ARTIK ÖNÜMDE TERTEMİZ HAYATIM VAR
O DÜNYAMDA SENİN YERİN YOK
SEN TERCİHİNİ YAPTIN VE KAYBETTİN
GİDEN KAYBEDENDİR SEN KENDİ KENDİNE VERDİN CEZANI
SAKIN ÇIKMA KARŞIMA YAKARIM SENİDE
O YALAN HAYATINIDA

Böyle Sevdim İşte

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...